NEWS ARCHIVES REVIEWS INTERVIEWS VIDEOS GUESTBOOK CONTACT
Top Picks





Lo-Dub
Decomposed
Bloccknock Entertainment (2010)
good good good good good



01. Lo-Dub 24 Barz Intro
02. Decomposed f. N9no Brugato & Lil Yac
03. Swangincircles f. G-Macc
04. I Go Sic f. Lil Yac & Nine-One
05. Everytime f. Calico 101 & Southeast T
06. Closer 2 Death f. Black C
07. Lay-Low aka E Da Gunna (skit)
08. If U Got A Prob f. Lay-Low & E-Rock
09. We Cold f. N9no Brugato
10. Merkin f. Lil Yac
11. tWiStEdSiCCnESS
12. Kill Em Dead f. Calico 101 & NiggaRo
13. Put U In My Closet f. G-Macc & Brotha Lynch Hung
14. Deep Sleep f. N9no Brugato & L.C.G.
15. Bac Of Da Club f. Keyd & Big Lou
16. On Da Bloc f. Boss Hogg, Lay-Low & Lil Yac
17. (skit)
18. Reazonz 4 Murda f. G-Macc & Calico 101
19. We Gon Roll f. N9no Brugato & Nine-One


English review

Lo-Dub is an underground artist from northern California, who lived in many cities: born in Oakland, raised as a child in Richmond, spent years in Fresno and Hayward. He debuted back in 2004 with a self titled project of the group 3 Way Funk. Shortly after Scweez left the crew and now only with the brother E-Rock as Bloccknock Bros they both recorded the mixtape "Bomb First" in 2007. The newly founded Bloccknock Entertainment record label also released a debut cd by E-Rock in 2009, yet Lo-Dub appeared with his first album "Decomposed" a year later - March of 2010.

The currently reviewed project by Lo-Dub is something entirely different than the hitherto endeavors from Bloccknock. Anyway, the title "Decomposed" itself as well as the cover depicting a toe-tagged body under a sheet should prompt that this cd is closer to not that popular in northern California horrorcore sub-genre rather than the traditional, street type of rap. Fans of such vibes focused mainly on recordings by the Sacramento artists: Sicx, Brotha Lynch Hung or G-Macc, out of which the 2 latter ones dropped fresh projects in 2010, including the incredibly well-acclaimed "Dinner And A Movie". As far as the Bay Area scene is concerned, the undeniable propagators of the style include the likes of Triple 6, ADR Lavey, Redrum of Deep Sleep Records, Malice and Mars. It would not be wise to overlook Lo-Dub in such a listing, as he prepared a really solid dose of horror and gore.

In contrary to for instance early Lynch's recordings dominated with peculiar atmosphere of suspense, which musically meant slower tempos and disturbing sounds, out here horror barges in pretty rapidly, dynamically, with full force. If I were to draw a movie analogy, I would place "Decomposed" in the slasher category, with a serial killer running around, butchering victims with a sickle, then dragging them to a squalid vacant, where he performs hideous acts in the depths of basement. Yes, indeed such sick, suggestive visions come to my mind when I listen to for example the title track "Decomposed", "Merkin", "We Cold" or "Deep Sleep". It is also occasionally less energetic and a bit more thrilling or psychotic when "tWiStEdSiCCnESS", "Kill Em Dead" or "Reazonz 4 Murda" hit the deck. However don't expect to hear storytelling like the one I portrayed above, as Lo-Dub tends to flood the audience with a series of drastic flashes, ill similes and brutal thoughts that don't necessarily make a coherent unity. Listening to verses performed by the host is a pure pleasure. I don't even talk about the vocal capabilities, as they seem kind of natural to him - he smoothly follows various rhythms and easily changes pace while spitting out yet more lines with his low-pitched, angry voice. I rather mean the fact, that artist's bars are filled front to back with extremely polished, crafty, multiple rhymes as well as untypical vocabulary. I do pay much attention to a lyrical layer of rap projects and I'm perfectly aware that it is not that common to receive such phrases in a row as "hardcore", "matador", "predator" and "metaphor". Another track features following rhymes: "vision", "incision", "mission", drippin'", "decomposition" and "competition". Equally interesting word plays were brought by almost all invited guests, which even surprised me more. Please have a look at a piece of Lo-Dub's verse from "We Cold":

Decapitate these fakes fast with the razor blade
I spit it out like AKs
And I'm dippin' out in the hater's face
And I'm still sick, cruisin' the whip
Grippin' the crucifix
That ill shit, that peel shit
That maniac music


This macabre full of blood, corpses and murders is not present in every song. Next to horror you will also get more traditional yet still dark and hard cuts about haters ("Everytime"), one's past endeavors ("Closer 2 Death"), beefs ("If U Got A Prob") or self-explanatory "Bac Of Da Club" and "On Da Bloc". There's even one track dedicated to sideshows - brilliant "I Go Sic" that's among my favorites off the hereby album. Obviously the overall effect wouldn't be so electrifying if it weren't for the accompanied music, detailed and rich in samples. Fortunately, it is normally of high quality and perfectly matches the lyrical content. Major props to the following composers: Hardkore Rap Beats (5), Realbeatz (3), Jinxbeatz, Mister K.A., Manhuntbeatz, Arjae Knox, Brokken Mirrors and Sedata. Let me tell you a little something about guest appearances as well. Among the known ones you'll hear such artists as Brotha Lynch Hung, G-Macc, Calico 101, Black C and Boss Hogg. However there are also verses by talented, underground rappers like Lil Yac from Fresno, N9no Brugato out of Portland, Nine-One representing Chicago and more. "Decomposed" is promoted with a single "Put U In My Closet", which is paradoxically the only song that I'm not feeling; I just can't get into its music and vague rhythm, that can be handled neither by G-Macc nor Lynch. I'm generally not quite content with G-Macc's bars, as he seems to be flowing off-beat and loses all melodiousness, which is clearly audible when you compare him to Lo-Dub who always comes correct with every rhyme matching the drum hit. It doesn't change the fact though that the currently reviewed solo is definitely a breath of fresh air in northern California's market and a must-have for sick tunes fans. I hope that the host won't rest on laurels and will soon come out with the announced "Mortician" follow-up album.

Everyone who's interested in this project should visit artist's MySpace page, where you can buy "Decomposed" for a nice price. It is also available at CD Baby.
Lo-Dub, thank you for networking and providing the album for the review.

Polish review

Lo-Dub to podziemny wykonawca z północnej Kalifornii, który przez lata mieszkał w wielu miastach, urodził się w Oakland, a wychował w Richmond. Zadebiutował w grupie 3 Way Funk, która wydała samozwańczy krążek w roku 2004. Niedługo potem Scweez opuścił szeregi zespołu i już wyłącznie z E-Rockiem jako Bloccknock Bros nagrali mixtape "Bomb First" w 2007. Nowo powstała wytwórnia Bloccknock Entertainment wypuściła jeszcze debiutancką płytę E-Rocka w 2009, ale Lo-Dub ze swym pierwszym albumem "Decomposed" pojawił się dopiero w marcu 2010.

Omawiany debiut Lo-Duba to jednakże coś zupełnie innego niż dotychczasowe dokonania spod szyldu Bloccknock. Zresztą już sam tytuł "Decomposed" jak i okładka z metką u stóp nieboszczyka przykrytego folią powinny podpowiedzieć wam, iż bliżej tej płycie do niezbyt rozwiniętego w północnej Kalifornii podgatunku horrorcore niźli tradycyjnego, ulicznego rapu. Fani podobnych brzmień skupiali się najczęściej na nagraniach artystów z Sacramento: Sicxa, Brotha Lynch Hunga czy też G-Macca, z czego ci dwaj ostatni wydali zresztą w 2010 świeże projekty, wliczając znakomicie przyjęty "Dinner And A Movie". Jeśli natomiast chodzi o samą Zatokę, to do niewątpliwych krzewicieli tego typu stylu należą tacy podziemni wykonawcy jak Triple 6, ADR Lavey, Redrum z Deep Sleep Records, Malice oraz Mars. Nie sposób teraz w podobnym zestawieniu pominąć Lo-Duba, ponieważ zaserwował naprawdę porządną dawkę horroru i grozy.

W przeciwieństwie chociażby do wcześniejszych nagrań Lyncha, gdzie królowała atmosfera niepewności, która przekładała się w muzyce na powolne tempa i niepokojące dźwięki, tutaj najczęściej horror wkracza gwałtownie, dynamicznie i z pełną mocą. Gdybym miał robić analogie do filmowej grozy, to umieściłbym "Decomposed" w kategorii slasherów, gdzie seryjny morderca biega, sierpem szlachtuje swe ofiary, następnie wlecze je do obskurnego pustostanu i dokonuje makabrycznych czynów w mrokach piwnicy. Tak, właśnie takie chore, sugestywne wizje stają mi przed oczami, gdy słucham chociażby tytułowego "Decomposed", "Merkin", "We Cold", "Kill Em Dead" czy "Deep Sleep". Momentami bywa też spokojniej i trochę bardziej klimatycznie, jak np. w "tWiStEdSiCCnESS" czy "Reazonz 4 Murda". Jednakże nie oczekujcie opowiadania historii podobnych do tej, jaką zobrazowałem powyżej. Lo-Dub zarzuca raczej odbiorców serią drastycznych migawek, chorych porównań i plugawych myśli, które nie tworzą żadnej spójnej całości. Słuchanie zwrotek w jego wykonaniu to czysta przyjemność. Nie chodzi nawet o zdolności wokalne, bo te przychodzą mu wręcz naturalnie - płynnie porusza się po najróżniejszych podkładach i ze zmienną szybkością wypluwa kolejne linijki swym niskim, groźnym głosem. Mam raczej na myśli fakt, iż wersy artysty są po brzegi wypełnione niezmiernie dopracowanymi, wielokrotnymi rymami oraz niebanalnym słownictwem. Przykładam dużą wagę do lirycznej warstwy projektów rapowych i doskonale wiem, jak nieczęsto zdarzają się zestawieniu pokroju hardcore, matador, predator i metaphor. W innej zaś piosence pod rząd pojawiają się rymy vision, incision, mission, drippin', decomposition oraz competition. Równie ciekawe gry słów usłyszycie prawie u każdego zaproszonego gościa, co mnie podwójnie zaskoczyło. Poniżej prezentuję wam fragment tekstu Lo-Duba z "We Cold":

Decapitate these fakes fast with the razor blade
I spit it out like AKs
And I'm dippin' out in the hater's face
And I'm still sick, cruisin' the whip
Grippin' the crucifix
That ill shit, that peel shit
That maniac music


Makabreska pełna krwi, trupów i morderstw nie jest obecna w każdej piosence. Obok horroru dostaniecie także już bardziej tradycyjne lecz wciąż mroczne i nastrojowe utwory o haterach ("Everytime"), własnych dokonaniach ("Closer 2 Death"), nieporozumieniach ("If U Got A Prob") albo mówiące same za siebie "Bac Of Da Club" i "On Da Bloc". Nawet trafił się kawałek przeznaczony na sideshow - rewelacyjne "I Go Sic", które należy do moich ulubionych z omawianego krążka. Rzecz jasna efekt nie byłby tak piorunujący, gdyby nie towarzyszyła przy tym dopracowana, bogata w dźwięki muzyka. Ta na szczęście stoi w większości na wysokim poziomie i znakomicie współgra z poruszanymi tematami. Podziękowania należą się następującym kompozytorom: Hardkore Rap Beats (5), Realbeatz (3), Jinxbeatz, Mister K.A., Manhuntbeatz, Arjae Knox, Brokken Mirrors i Sedata. Jeszcze powiem co nieco o gościnnych wystąpieniach. Wśród tych znanych usłyszycie takich artystów jak Brotha Lynch Hung, G-Macc, Calico 101, Black C i Boss Hogg. Jednakże pojawiają się też utalentowani, nieznani szerzej raperzy: Lil Yac z Fresno, N9no Brugato z Portland, Nine-One z Chicago i inni. "Decomposed" reklamowane jest singlem "Put U In My Closet", które akurat jest jedyną piosenką, która nie do końca mi podeszła; jakoś nie potrafię się wczuć w muzykę i niewyraźny rytm, do którego ani G-Macc, ani Lynch nie do końca potrafią się wpasować. Ogólnie jestem trochę niezadowolony ze zwrotek G-Macca, gdyż wydaje się on rapować gdzieś poza bitem i w rezultacie gubi całą melodyjność, co wyraźnie słychać w porównaniu ze świetnie sobie radzącym na tym polu Lo-Dubem. Nie zmienia to rzecz jasna faktu, że omawiane solo to powiew świeżości na rynku północnej Kalifornii a zarazem gratka dla fanów chorych klimatów. Mam nadzieję, że gospodarz nie spocznie na laurach i jego zapowiadany, drugi krążek "Mortician" ujrzy wkrótce światło dzienne.

Zainteresowanych odsyłam na MySpace artysty, gdzie możecie się zaopatrzyć w album po niskiej cenie.
Lo-Dub, dzięki za udostępnienie płyty do recenzji.


Written by: khamenei
Name:
Comment:
Comments (0):
Sorry, no comments yet.

Made by KhameNei & LethaFace
All rights reserved. Nothing may be used without our permission.